Η διατήρηση της χημικής ισορροπίας του νερού της πισίνας ίσως φαίνεται δύσκολη υπόθεση για τους περισσότερους ιδιοκτήτες και όχι άδικα. Σκοπός αυτού του οδηγού είναι να εξηγήσει με απλούς όρους πώς μπορείτε να επιτύχετε και να διατηρήσετε τη σωστή χημική ισορροπία του νερού της πισίνας σας. Θα μάθετε επίσης τους λόγους για τους οποίους η χημεία του νερού είναι τόσο σημαντική, καθώς συχνά ένα νερό που φαίνεται καθαρό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι υγιεινό και ασφαλές.

Η χημεία του νερού της πισίνας μπορεί να χωριστεί σε δύο βασικές κατηγορίες:

Απολύμανση του νερού

Το νερό της πισίνας πρέπει να απολυμαίνεται ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια των λουομένων, καθώς τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα σε νερό που παραμένει χωρίς επεξεργασία ή απολύμανση.

Το πιο διαδεδομένο μέσο απολύμανσης σήμερα είναι το χλώριο.

Ισορροπία του νερού

Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτό που ονομάζουμε «ισορροπία» του νερού. Το σημαντικότερο στοιχείο για την ισορροπία του νερού της πισίνας είναι το pH καθώς επηρεάζει όλες τις άλλες χημικές παραμέτρους.

Ωστόσο, παρόλο που το επίπεδο του pH αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα της σωστής χημικής ισορροπίας, δεν είναι ο μοναδικός.

Χημικά που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία του νερού της πισίνας και οι σημαντικότερες παράμετροι

• Απολυμαντικά (Sanitisers / Disinfectants) – Χρησιμοποιούνται για την καταστροφή επιβλαβών και ανεπιθύμητων μικροοργανισμών.
• Σόδα πλύσης (Ανθρακικό Νάτριο – Soda Ash) / pH Plus – Χρησιμοποιείται για την αύξηση του επιπέδου του pH.
• Διθειικό Νάτριο (Sodium Bisulphate) / pH Minus – Χρησιμοποιείται για τη μείωση του επιπέδου του pH.
• Σταθεροποιητής Χλωρίου (Chlorine Stabiliser) – Χρησιμοποιείται για την αποτροπή της άσκοπης απώλειας χλωρίου, ιδιαίτερα λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας.
• Αλγοκτόνο (Algaecide) – Χρησιμοποιείται για την εξόντωση και την πρόληψη της ανάπτυξης άλγης.
• Βοηθητικά Φίλτρανσης / Κροκιδωτικά / Διαυγαστικά (Filter Aids / Flocculants / Clarifiers) – Χρησιμοποιούνται για τη διευκόλυνση της απομάκρυνσης ξένων σωματιδίων, ρύπων και αιωρούμενων υλικών από το νερό.

pH

Το επίπεδο του pH δείχνει τη σχετική οξύτητα ή αλκαλικότητα του νερού της πισίνας. Το pH μετριέται σε μια κλίμακα από 0 (ισχυρά όξινο) έως 14 (ισχυρά αλκαλικό), ενώ το ουδέτερο pH είναι το 7.

Στις πισίνες ένα ελαφρώς αλκαλικό επίπεδο μεταξύ 7,2 και 7,6 θεωρείται ιδανικό επειδή αυτό το εύρος:

• είναι το πιο άνετο για τα ανθρώπινα μάτια
• εξασφαλίζει τη βέλτιστη δράση του ελεύθερου χλωρίου
• παρέχει νερό που δεν είναι ούτε διαβρωτικό ούτε επιρρεπές στη δημιουργία αλάτων  

Εάν το pH πέσει πολύ χαμηλά (κάτω από 7):

• Το νερό γίνεται όξινο.
• Προκαλείται ερεθισμός στα μάτια και στο δέρμα.
• Ενδέχεται να εμφανιστεί διάβρωση στα θερμαντικά μέσα (εκτός εάν είναι κατασκευασμένα από τιτάνιο), στη φτερωτή της αντλίας και άλλα μεταλλικά εξαρτήματα της πισίνας.
• Τα διαλυμένα μέταλλα μπορεί να αφήσουν λεκέδες στα τοιχώματα της πισίνας.
• Παρατηρείται ταχεία μείωση της αλκαλικότητας.
• Η επένδυση (liner) της πισίνας μπορεί να ζαρώσει ή να παραμορφωθεί.

Εάν το pH είναι πολύ υψηλό (πάνω από 8):

• Η δράση του χλωρίου επιβραδύνεται και γίνεται λιγότερο αποτελεσματική.
• Δημιουργούνται επικαθίσεις αλάτων και αποχρωματισμοί στα τοιχώματα της πισίνας.
• Το νερό γίνεται θολό.
• Το φίλτρο καταπονείται περισσότερο και μπορεί να φράξει.
• Μπορεί να εμφανιστεί ερεθισμός στα μάτια και στο δέρμα.

Πριν εξετάσουμε τον έλεγχο και τη διατήρηση του σωστού επιπέδου pH θα αναφερθούμε σε δύο ακόμη παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά τόσο το pH όσο και τη συνολική ισορροπία του νερού.

Ολική Αλκαλικότητα (Total Alkalinity - TA)

Η Ολική Αλκαλικότητα (TA) είναι ένα μέτρο της αντίστασης του νερού στις μεταβολές του pH. Εκφράζει την ποσότητα αλκαλικών ουσιών που υπάρχουν στο νερό της πισίνας με τη μορφή διττανθρακικών, ανθρακικών και υδροξειδίων. Η TA επηρεάζει και ελέγχει το pH.

Το ιδανικό επίπεδο της ολικής αλκαλικότητας κυμαίνεται μεταξύ 80 και 140 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm).

Εάν η TA είναι πολύ υψηλή:

• Το pH γίνεται δύσκολο να ρυθμιστεί και είναι συχνά υψηλό.

Αυτό προκαλεί θολότητα στο νερό, μειωμένη αποτελεσματικότητα του απολυμαντικού,  δημιουργία επικαθίσεων αλάτων και προβλήματα στη λειτουργία του φίλτρου.

Εάν η TA είναι πολύ χαμηλή:

• Το pH γίνεται ασταθές και μεταβάλλεται γρήγορα όταν προστίθενται χημικά ή εισέρχονται ακαθαρσίες στο νερό.
• Το pH μπορεί να πέσει απότομα προκαλώντας διάβρωση και φθορά των επιφανειών και του εξοπλισμού.

Πώς επηρεάζει η TA το επίπεδο του pH;

Με απλά λόγια, η ολική αλκαλικότητα λειτουργεί ως «ρυθμιστικό διάλυμα» (buffer) για το pH.

Φανταστείτε μια τραμπάλα παιδικής χαράς που αντιπροσωπεύει την ένδειξη του pH. Αν τοποθετήσετε δύο άτομα ίδιου βάρους, ένα σε κάθε άκρο, η τραμπάλα ισορροπεί – όπως ακριβώς συμβαίνει όταν το pH είναι ουδέτερο. Τα άτομα αυτά αντιπροσωπεύουν την ολική αλκαλικότητα.

Αν ένα από τα δύο άτομα κατέβει από την τραμπάλα, η ισορροπία θα διαταραχθεί σημαντικά και το pH θα μεταβληθεί έντονα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Τώρα φανταστείτε την ίδια τραμπάλα με δέκα άτομα ίδιου βάρους σε κάθε πλευρά. Η ισορροπία παραμένει η ίδια, αλλά αν ένα άτομο κατέβει, η μεταβολή θα είναι πολύ μικρότερη επειδή τα υπόλοιπα εννέα άτομα εξακολουθούν να λειτουργούν ως αντίβαρο.

Με τον ίδιο τρόπο, μια σωστή τιμή TA βοηθά στη σταθεροποίηση του pH και αποτρέπει τις απότομες μεταβολές του.

Αύξηση της Ολικής Αλκαλικότητας

Υπάρχουν διάφορα προϊόντα στην αγορά τα οποία χρησιμοποιούνται για την αύξηση της ολικής αλκαλικότητας της πισίνας. Για τη σωστή δοσολογία θα πρέπει πάντοτε να ακολουθούνται οι οδηγίες χρήσης του κατασκευαστή.

Σκληρότητα Νερού / Σκληρότητα Ασβεστίου (Water Hardness / Calcium Hardness)

Η σκληρότητα του νερού εξαρτάται από την ποσότητα του διαλυμένου ασβεστίου που περιέχεται στο νερό της πισίνας.

Τα υψηλά επίπεδα σκληρότητας οδηγούν στη δημιουργία επικαθίσεων αλάτων (πουρί), ενώ τα χαμηλά επίπεδα προκαλούν διάβρωση στις επιφάνειες της πισίνας και στον εξοπλισμό της.

Η σκληρότητα του νερού θα πρέπει να διατηρείται σε ελάχιστο επίπεδο 200 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο).

Η αύξηση της σκληρότητας του νερού μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση ειδικών προϊόντων αύξησης σκληρότητας.

Δυστυχώς, ο μοναδικός αποτελεσματικός τρόπος για τη μείωση της σκληρότητας του νερού είναι η αραίωση του υπάρχοντος νερού της πισίνας, δηλαδή η μερική αποστράγγιση και αντικατάστασή του με φρέσκο νερό.

Έλεγχος του νερού της πισίνας

Για να διασφαλίσετε ότι το νερό της πισίνας σας παραμένει ασφαλές, καθαρό και υγιεινό θα πρέπει να αφιερώνετε λίγο χρόνο στον έλεγχο της χημικής του ισορροπίας και, εφόσον απαιτείται, στην προσθήκη των κατάλληλων προϊόντων επεξεργασίας νερού.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι συσκευών και κιτ ελέγχου:

• Ταινίες Μέτρησης (Test Strips) – Οι απλούστεροι και ταχύτεροι τρόποι ελέγχου του νερού της πισίνας για χλώριο και pH.
• Υγρά Αντιδραστήρια (Liquid Reagents) – Κατά τη χρήση αυτού του τύπου κιτ απαιτείται προσοχή, ώστε να προστεθεί η σωστή ποσότητα αντιδραστηρίου για ακριβή αποτελέσματα.
• Ταμπλέτες Μέτρησης (Test Tablets) – Τα κιτ αυτά θεωρούνται πιθανώς η καλύτερη μέθοδος ελέγχου του νερού της πισίνας, καθώς προσφέρουν απλή, αξιόπιστη και ακριβή ανάλυση σε προσιτό κόστος.

Συχνότητα ελέγχων

Θα πρέπει να ελέγχετε το νερό της πισίνας σας:

• Καθημερινά για το επίπεδο του απολυμαντικού (π.χ. χλωρίου) και το pH.
• Εβδομαδιαία για την Ολική Αλκαλικότητα (TA).
• Μηνιαία για τη Σκληρότητα του Νερού (Water Hardness / Calcium Hardness).

Εάν δεν διαθέτετε τον κατάλληλο εξοπλισμό μέτρησης, μια εταιρεία με είδη πισίνας μπορεί συνήθως να σας παρέχει υπηρεσίες ελέγχου και ανάλυσης του νερού.

Υπολογισμός του όγκου νερού της πισίνας

Αφού πλέον έχετε τα αποτελέσματα των μετρήσεών είναι απαραίτητο να υπολογίσετε τον όγκο του νερού της πισίνας, ώστε να καθορίσετε την ποσότητα των προϊόντων επεξεργασίας νερού που απαιτούνται.

Αφού η Ολική Αλκαλικότητα (TA) και η Σκληρότητα του Νερού έχουν ρυθμιστεί στα σωστά επίπεδα, θα πρέπει να ελέγχετε και να διατηρείτε το pH στο κατάλληλο εύρος.

Όλες οι δοσολογίες που ακολουθούν αναφέρονται σε 1.000 λίτρα νερού πισίνας.

Εάν το pH είναι πολύ χαμηλό (κάτω από 7,4):

• Χρησιμοποιήστε pH Plus σε δόση 10 g ανά ημέρα για κάθε 1.000 λίτρα νερού, μέχρι το pH να αυξηθεί στο 7,4.

Εάν το pH είναι πολύ υψηλό (πάνω από 7,6):

• Χρησιμοποιήστε pH Minus σε δόση 10 g ανά ημέρα για κάθε 1.000 λίτρα νερού, μέχρι το pH να μειωθεί στο 7,6.

Τώρα που η χημική ισορροπία του νερού έχει αποκατασταθεί, μπορούμε να εξετάσουμε το επόμενο σημαντικό βήμα: την απολύμανση του νερού της πισίνας.

Γιατί χρειάζεται να απολυμαίνω την πισίνα μου;

Η απολύμανση του νερού είναι απαραίτητη ώστε να αποτρέπεται η μετάδοση παθογόνων μικροοργανισμών και ασθενειών από άτομο σε άτομο, καθώς και η ανεπιθύμητη ανάπτυξη βακτηρίων και άλγης μέσα στην πισίνα.

Το νερό της πισίνας εκτίθεται συνεχώς σε ρύπους από το περιβάλλον. Καθημερινά εισέρχονται σε αυτό διάφορες ουσίες και ακαθαρσίες, όπως σκόνη και χώμα, φύλλα και φυτικά υπολείμματα, γύρη, ανθρώπινος ιδρώτας, καλλυντικά και αντηλιακά προϊόντα και άλλοι οργανικοί και ανόργανοι ρύποι.

Χωρίς την κατάλληλη απολύμανση οι ρύποι αυτοί δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη μικροοργανισμών, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν τόσο την ποιότητα του νερού όσο και την υγεία των λουομένων. Για τον λόγο αυτό, η διατήρηση επαρκούς επιπέδου απολυμαντικού (όπως το χλώριο) είναι ζωτικής σημασίας για την ασφαλή λειτουργία της πισίνας.

Ποιο απολυμαντικό πρέπει να χρησιμοποιήσω για την πισίνα μου;

Στην αγορά υπάρχουν πέντε ή έξι διαφορετικοί τύποι χημικών απολυμαντικών για την επεξεργασία του νερού της πισίνας. Υπάρχουν επίσης ορισμένες φυσικές μέθοδοι απολύμανσης που δεν βασίζονται σε χημικά προϊόντα. Όλες αυτές οι μέθοδοι θα αναλυθούν σε αυτόν τον οδηγό.

Κάθε μέθοδος απολύμανσης έχει τα δικά της πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα, ιδιαίτερα όσον αφορά τις χημικές επεξεργασίες.

Χλώριο (Chlorine)

Το χλώριο είναι σήμερα το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο απολυμαντικό για τις πισίνες. Η παρουσία και η αποτελεσματικότητα του χλωρίου στο νερό της πισίνας αξιολογείται και μετριέται με δύο βασικούς τρόπους:

Υπολειμματικό Ελεύθερο Χλώριο (Free Chlorine Residual)

Το ελεύθερο χλώριο είναι η ποσότητα χλωρίου που δεν έχει αντιδράσει με άλλες ουσίες εκτός από το νερό.

Πρόκειται για το χλώριο που παραμένει διαθέσιμο για:

• την απολύμανση του νερού της πισίνας,
• την εξουδετέρωση βακτηρίων και μικροοργανισμών,
• την οξείδωση οργανικών ουσιών και ρύπων.

Το επίπεδο του υπολειμματικού ελεύθερου χλωρίου θα πρέπει να διατηρείται μεταξύ:

1 ppm και 3 ppm με την ιδανική τιμή να είναι περίπου 2 ppm.

Δεσμευμένο Χλώριο (Combined Chlorine)

Το δεσμευμένο χλώριο είναι ουσιαστικά το «χρησιμοποιημένο» χλώριο, δηλαδή το χλώριο που έχει αντιδράσει με ουσίες ξένες προς το νερό και δεν είναι πλέον διαθέσιμο στην ελεύθερη μορφή του για την απολύμανση του νερού.

Όταν το χλώριο αντιδρά με την αμμωνία, σχηματίζονται χλωραμίνες (chloramines), οι οποίες προκαλούν ερεθισμό στα μάτια και δημιουργούν τη χαρακτηριστική (και δυσάρεστη) οσμή χλωρίου.

Για τον λόγο αυτό, το επίπεδο του συνδυασμένου χλωρίου θα πρέπει να διατηρείται στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο, κατά προτίμηση κάτω από 0,2 ppm.

Μια συνηθισμένη παρανόηση είναι ότι όταν γίνεται έντονα αντιληπτή η μυρωδιά χλωρίου σε μια πισίνα, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει υπερβολική ποσότητα χλωρίου στο νερό. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο: υπάρχει υπερβολική ποσότητα «χρησιμοποιημένου» χλωρίου (χλωραμινών) και συνήθως απαιτείται η προσθήκη περισσότερου χλωρίου ώστε να αυξηθεί το επίπεδο του ελεύθερου χλωρίου.

Απομάκρυνση Χλωραμινών

Οι χλωραμίνες μπορούν να εξαλειφθούν πλήρως με τη χρήση συστήματος απολύμανσης με υπεριώδη ακτινοβολία (UV). Η μέθοδος αυτή θα αναλυθεί λεπτομερώς αργότερα στον οδηγό.

Χωρίς σύστημα UV, ο μόνος τρόπος απομάκρυνσης των χλωραμινών είναι η εφαρμογή θεραπείας σοκ (Shock Treatment), η οποία επίσης θα παρουσιαστεί αναλυτικά στη συνέχεια.

Ολικό Υπολειμματικό Χλώριο (Total Chlorine Residual)

Το ολικό χλώριο είναι το άθροισμα:

• του ελεύθερου χλωρίου (Free Chlorine) και
• του δεσμευμένου χλωρίου (Combined Chlorine).

Για να υπολογίσετε το επίπεδο του συνδυασμένου χλωρίου πρέπει να μετρήσετε τόσο το ελεύθερο όσο και το ολικό χλώριο.

Τύπος υπολογισμού: Συνδυασμένο Χλώριο = Ολικό Χλώριο − Ελεύθερο Χλώριο

Χλωρίωση Σοκ

Η τακτική χρήση της πισίνας αυξάνει την ποσότητα οργανικών ουσιών στο νερό. Οι ουσίες αυτές μειώνουν σταδιακά την αποτελεσματικότητα του απολυμαντικού που χρησιμοποιείται.

Η χλωρίωση σοκ καταστρέφει και οξειδώνει αυτές τις οργανικές ενώσεις επιτρέποντας στο απολυμαντικό να λειτουργεί ξανά αποτελεσματικά.

Η εφαρμογή χλωρίωσης σοκ μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη όταν το νερό της πισίνας γίνει πράσινο λόγω έντονης ανάπτυξης άλγης.

Κατά τη διαδικασία της χλωρίωσης σοκ, στόχος είναι να αυξηθεί η συγκέντρωση του απολυμαντικού ή οξειδωτικού παράγοντα σε επίπεδο τουλάχιστον τριπλάσιο από τη συνήθη συγκέντρωση λειτουργίας.

Προσοχή!

Μην αναμιγνύετε ποτέ μεταξύ τους διαφορετικά προϊόντα επεξεργασίας νερού πισίνας. Κάθε προϊόν πρέπει να προστίθεται στο νερό ξεχωριστά.

Προσθέτετε πάντα τους κόκκους (granules) στο νερό και ποτέ το νερό πάνω στους κόκκους, καθώς υπάρχει κίνδυνος επικίνδυνων χημικών αντιδράσεων.

Χλωρίωση με Αλάτι

Η μέθοδος αυτή λειτουργεί μέσω ηλεκτρόλυσης, η οποία διασπά το αλάτι που είναι διαλυμένο στο νερό παράγοντας χλώριο το οποίο λειτουργεί ως απολυμαντικό.

Παρόλο που εξακολουθεί να είναι απαραίτητος ο έλεγχος των επιπέδων χλωρίου και pH, ο χλωριωτής παρακολουθεί το επίπεδο χλωρίου και το αυξάνει ή το μειώνει αυτόματα ανάλογα με τις ανάγκες.

Το διάλυμα χλωρίου που παράγεται από τον χλωριωτή δεν χάνει την απολυμαντική του ισχύ, καθώς μπορεί να παράγεται συνεχώς και να διοχετεύεται απευθείας στο νερό της πισίνας όταν απαιτείται.

Ορισμένα συστήματα χλωρίωσης διαθέτουν επίσης ενσωματωμένους ρυθμιστές pH, καταργώντας την ανάγκη χειροκίνητης ρύθμισης του pH.

Πλεονεκτήματα

• Εξαλείφει τον ερεθισμό και το τσούξιμο στα μάτια και το δέρμα.
• Δεν προκαλεί αποχρωματισμό στα μαλλιά ή στα μαγιό.
• Καταργεί τη χαρακτηριστική «παραδοσιακή» οσμή χλωρίου κατά την κολύμβηση.
• Ρύθμιση και λειτουργία χωρίς συνεχή παρέμβαση: αρκεί η ενεργοποίηση του συστήματος και η επιλογή του επιθυμητού επιπέδου χλωρίου.
• Το αλάτι, στη φυσική του μορφή, είναι στερεό και δεν απομακρύνεται από την πισίνα μέσω της εξάτμισης. Αντίθετα, το χλώριο στη φυσική του κατάσταση είναι αέριο και χάνεται σταδιακά μέσω της εξάτμισης και άλλων χημικών διεργασιών.

Σημείωση: Παρότι η μέθοδος ονομάζεται «ηλεκτρόλυση άλατος», η απολύμανση εξακολουθεί να γίνεται μέσω χλωρίου που παράγεται από το αλάτι. Δεν πρόκειται για πισίνα χωρίς χλώριο, αλλά για διαφορετικό τρόπο παραγωγής και διαχείρισής του.

Έλεγχος Άλγης

Η άλγη είναι μικροσκοπικοί μονοκύτταροι φυτικοί οργανισμοί που πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα. Η ανάπτυξη άλγης σε μια πισίνα συμβαίνει όταν υπάρχουν διαθέσιμα θρεπτικά συστατικά στο νερό και το επίπεδο του ελεύθερου χλωρίου είναι πολύ χαμηλό.

Για τα διάφορα είδη άλγης μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά σε αυτό το άρθρο.

Για την αντιμετώπισή της συνήθως απαιτείται η χρήση ισχυρών αλγοκτόνων και η διατήρηση σχετικά υψηλών επιπέδων ελεύθερου χλωρίου. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις η πλήρης εξάλειψή της μπορεί να απαιτήσει άδειασμα και πλήρη καθαρισμό της πισίνας.

Υπάρχει ευκολότερος τρόπος εξόντωσης της άλγης;

Ναι – Απολύμανση με Υπεριώδη Ακτινοβολία (UV Treatment)

Η υπεριώδης ακτινοβολία (UV) καταστρέφει τους μικροοργανισμούς που μεταφέρονται μέσω του νερού, συμπεριλαμβανομένων της πράσινης μονοκύτταρης άλγης, των βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών που θολώνουν το νερό.

Ένα σύστημα UV μπορεί να διατηρεί το νερό καθαρό ακόμη και με σημαντικά μειωμένη χρήση χλωρίου, καταστρέφοντας τις χλωραμίνες («χρησιμοποιημένο» χλώριο) και άλλα τοξικά παραπροϊόντα του χλωρίου, χωρίς την προσθήκη επιπλέον χημικών ουσιών.

Η εγκατάσταση συστήματος UV εξοντώνει άμεσα την άλγη και τα βακτήρια κάθε φορά που το νερό διέρχεται από τη μονάδα UV. Ωστόσο, δεν αποτρέπει την ανάπτυξη άλγης που έχει ήδη προσκολληθεί στα τοιχώματα και τις επιφάνειες της πισίνας.

Πλεονεκτήματα της UV Απολύμανσης

• Πιο ευχάριστο περιβάλλον κολύμβησης με λιγότερα χημικά.
• Μείωση της χρήσης χημικών έως και 78%, με αντίστοιχη μείωση του κόστους.
• Άμεση απολύμανση σε κάθε διέλευση του νερού από τη μονάδα UV.
• Εξάλειψη όλων των χλωραμινών.
• Λιγότερες πλύσεις φίλτρων (backwash), εξοικονομώντας χρόνο και νερό.
• Παρέχει δεύτερο στάδιο απολύμανσης για μικροοργανισμούς που είναι δύσκολο να ελεγχθούν μόνο με χλώριο.
• Μπορεί να εγκατασταθεί σε οποιαδήποτε υπάρχουσα πισίνα.
• Δεν δημιουργεί παραπροϊόντα απολύμανσης.
• Δεν υπάρχει κίνδυνος υπερδοσολογίας.
• Δεν επηρεάζει καθόλου το pH του νερού.

Βοηθητικά Φίλτρανσης και Ολικά Διαλυμένα Στερεά (TDS)

Μετά από μία πλήρη κολυμβητική περίοδο αρχίζουν να συσσωρεύονται στο νερό ολικά διαλυμένα στερεά (Total Dissolved Solids - TDS).

Αυτές οι ουσίες περιλαμβάνουν οργανικά κατάλοιπα των λουομένων, αντηλιακά και καλλυντικά, σταθεροποιητές χλωρίου,σκόνη, γύρη και άλλους μικροσκοπικούς ρύπους.

Τα σωματίδια αυτά είναι τόσο μικρά ώστε δεν μπορούν να απομακρυνθούν αποτελεσματικά μόνο από το φίλτρο της πισίνας.

Η εγκατάσταση συστήματος UV συμβάλλει στη μείωση του TDS κάθε φορά που το νερό διέρχεται από τη μονάδα απολύμανσης.

Εάν δεν διαθέτετε σύστημα UV, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βοηθητικά φίλτρανσης γνωστά επίσης ως κροκιδωτικά ή διαυγαστικά.

Όταν προστίθενται στο νερό, τα προϊόντα αυτά «συγκολλούν» τα πολύ μικρά αιωρούμενα σωματίδια μεταξύ τους, δημιουργώντας μεγαλύτερα σωματίδια που μπορούν πλέον να συγκρατηθούν και να απομακρυνθούν από το φίλτρο της πισίνας.

Ολοκληρώνοντας, θα πρέπει να επισημάνουμε τη σημασία που πρέπει να δίνεται στην ποιότητα των χημικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία του νερού της πισίνας. Παρότι πολλά προϊόντα φαίνεται να εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό στην πράξη δεν είναι όλα ίδια. Η καθαρότητα των πρώτων υλών, η σταθερότητα της σύνθεσης, η διαλυτότητα και η συνολική ποιότητα παραγωγής επηρεάζουν άμεσα την αποτελεσματικότητά τους και τα αποτελέσματα που προσφέρουν στο νερό.

Η χρήση πιστοποιημένων και αξιόπιστων χημικών προϊόντων συμβάλλει στη διατήρηση σταθερών παραμέτρων νερού, μειώνει την κατανάλωση χημικών μακροπρόθεσμα και προστατεύει τόσο τον εξοπλισμό της πισίνας όσο και τους λουόμενους. Για τον λόγο αυτό, η επιλογή προϊόντων δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στο κόστος, αλλά κυρίως στην ποιότητα, την τεχνική υποστήριξη και την αξιοπιστία του κατασκευαστή. Άλλωστε, η σωστή συντήρηση μιας πισίνας ξεκινά από τη σωστή επιλογή των υλικών που χρησιμοποιούνται για τη φροντίδα της.